فرآیند قالبگیری اکستروژن پلاستیک که توسط یک اکسترودر پلاستیک انجام میشود، معمولاً شامل سه مرحله متمایز است: پلاستیکسازی، شکلدهی و خنکسازی مواد خام. اکسترودرهای پلاستیکی به انواع مختلفی دسته بندی می شوند. اکسترودرهای مجهز به پیچ به عنوان اکسترودرهای یک-پیچ، دو-پیچ یا چند{3}}پیچ طبقهبندی میشوند. علاوه بر این، بر اساس حالت عملیاتی، اکسترودرها را می توان به طور کلی به انواع پیوسته و متناوب تقسیم کرد. ظرفیت خروجی یک اکسترودر در درجه اول با سرعت چرخش پیچ آن تعیین می شود. سرعت پیچ نه تنها بر حجم پلاستیک اکسترود شده تأثیر می گذارد بلکه به طور قابل توجهی بر کیفیت و اثربخشی فرآیند پلاستیک سازی تأثیر می گذارد.
پذیرش تولید مدولار برای اکسترودرهای پلاستیکی، تولیدکنندگان را قادر میسازد تا نیازهای خاص و منحصربهفرد کاربران مختلف را برآورده کنند، در نتیجه چرخههای تحقیق و توسعه برای محصولات جدید را کوتاه کرده و به دست آوردن سهمهای بازار بزرگتر را تسهیل میکند. به طور همزمان، استراتژی های تولید تخصصی امکان برون سپاری تعیین شده-یا حتی خرید جهانی- ماژول ها و اجزای مختلف سیستم مورد نیاز برای تجهیزات قالب گیری اکستروژن را فراهم می کند. این رویکرد برای تضمین کیفیت کلی محصول، کاهش هزینههای تولید و تسریع گردش سرمایه بسیار سودمند است.
